Het Digitale Zwarte Gat

Overheden raken grip kwijt

De samenleving wordt stap voor stap de digitale wereld “ingerommeld”. Digitale platforms, cybercriminelen, superrijken en dubieuze regimes vergroten hun macht in de wereld door digitalisering. Overheden raken door achterlopende wetgeving en nationale onmacht hun grip kwijt op bedrijven, op criminaliteit, op de besturingsmechanismen op tal van terreinen en tot slot op de samenleving als geheel.

Een aantal voorbeelden.

De gevolgen zijn groot. We dreigen in een ongeordende samenleving terecht te komen, waar het (digitale) recht van de sterkste de norm wordt. Een aantal voorbeelden.

Cyber criminaliteit loopt totaal uit de hand en is een vele miljarden internationale business geworden van ca. € 1200 miljard in 2018 waar nationale overheden geen grip op hebben.

Data privacy is een nachtmerrie. Steeds meer burgers maar ook bedrijven worden bestolen van gegevens en onder druk gezet door ongrijpbare afpersers. Overheden voeren nauwelijks verweer, met name omdat dit via ongrijpbare internationale wegen gaat. Voor een klassieke diefstal bestaat nog steeds de politie. Waar kunt u terecht voor soms veel ernstiger digitale braak ?

Informatie staat steeds meer in de cloud. Overheden, burgers en bedrijven weten vaak niet waar en wat er mee gebeurt. Soms belanden grote databestanden ineens op straat. De financiële wereld wordt steeds meer beheerst door deels autonoom functionerende algoritmes, die kapitaal in milliseconden transporteert van het ene naar het andere deel van de wereld in opdracht van superrijken, criminelen of financiële bedrijven. Nationale overheden hebben nauwelijks zicht op internationale geldtransacties.

Nepnieuws bedreigt rechtstreeks de democratie in tal van landen. In de VS zijn verkiezingen beïnvloedt. De VK gaat naar een Brexit op grond van leugen berichten. De burger weet niet meer wie of wat hij moet geloven en wordt steeds meer gemanipuleerd. Er is weinig tegen te doen, want veelal ook weer internationaal georganiseerd. Inmiddels kunnen staten elkaars infrastructuur of andere systemen moeiteloos hacken en is onbekend wat de digitale slagkracht is van grote landen als China en de VS. Maar dat die inmiddels ver zijn in mogelijkheden een digitale oorlog met elkaar of andere landen te voeren is zeker.

Kunstmatige intelligentie en robotica veranderen de arbeidsmarkten rigoureus en definitief, zonder dat veel nagedacht wordt over de vele ethische dilemma’s en maatschappelijke gevolgen. Software in veel grote organisaties of installaties blijkt soms plots niet te werken met grote ongelukken of storingen als gevolg. Het kost dagen soms maanden voordat de fout ontdekt wordt omdat software vaak slecht wordt gedocumenteerd en er weinig toezicht op bestaat.

Digitale chaos dreigt

Zo rommelt de wereld door in een steeds grotere digitale chaos. Onherroepelijk zullen er komende jaren steeds steviger digitale incidenten plaatsvinden, zoals bij het klimaat ieder jaar de tornado’s meer schade aanrichten. En net als bij het klimaat zal de conclusie zijn dat we slechts in samenwerking tussen alle landen en bedrijven de uitdijende digitale problemen de baas kunnen en dat er dus een vorm van wereldwijd “digitaal akkoord” nodig is, a la het klimaat akkoord van Parijs. Net zoals bij het klimaat is het de hoogste tijd voor een radicale verandering van de besturing van de samenleving: de digitale risico’s worden te groot en zijn nationaal onbeheersbaar.

Slaagt zo’n wereldwijd overleg niet, dan dreigt de menselijke samenleving in een digitaal zwart gat gezogen te worden. Steeds meer superrijken en criminelen zullen immers dankzij technologieën hun rijkdommen en macht verder versterken. En daarmee hun grip op burgers, bedrijven en overheden. De samenleving dreigt in een digitaal zwart gat gegijzeld te worden door een kleine groep ongrijpbare superrijken, criminelen en schurkenstaten die de toekomstige digitale wereld beheersen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

17 − vijftien =