Iedereen een smartphone

Op dit moment hebben ongeveer 4 miljard mensen op aarde een smartphone met internet verbinding. Ongeveer 3 miljard mensen daarvan zijn actief op sociale media. Wat heeft dit voor betekenis ? Al deze 4 miljard mensen kunnen zien hoe de anderen in de wereld leven en werken. Hoe ze wonen, wat ze denken, hoe ze geld verdienen. De armeren onder de 4 miljard mensen met smartphone, de meesten dus, hadden voordien geen krant, nog enige andere communicatie met de grote buitenwereld. Hun leef en denkwereld kwam gemiddeld niet veel verder dan het dorp waar ze wonen of een gemeenschappelijk TV. Plotseling zien ze op hun smartphone een wereld waarvan ze wel gehoord hebben, maar die ze met eigen ogen nooit gezien hebben. Ineens is informatie over vrijwel alle onderwerpen, gratis beschikbaar en kan de dagelijkse actualiteit in de wereld gevolgd worden. In alle scherpte zien ze wat ze missen, hoe leven ook mogelijk is, hoeveel beter het elders kan zijn. En belangrijk: ze kunnen eenvoudig contact leggen met landgenoten die in rijke landen wonen. Wat gaat er door ze heen ? Wat gaan ze doen ?

Dat is wel een beetje bekend. In 2020 waren 272 miljoen mensen “migrant” (UN World Migration Report 2020). Dat is 3-4 % van de mensheid. Bijna een verdubbeling ten opzichte van 2000: 150 miljoen. Driekwart hiervan zijn mensen met een gemiddelde leeftijd van rond de dertig – veertig: kortom de potentiële werkenden uit de landen van herkomst. Vrijwel alle migranten hebben een smartphone met internet verbinding. Zo worden ze geïnspireerd om op pad te gaan. De smartphone is hun life-line met de nieuwe digitale wereld en met het thuisfront. De smartphone geeft ze informatie waar ze heen moeten gaan en hoe ze er moeten komen. Velen nemen de gok in afstemming met hun familie. Doel is in één van de rijke landen terecht te komen, daar werk te vinden, om vervolgens het thuisfront van geld te voorzien.

De groei per land van het aantal smartphones met internetverbinding varieert van circa twee procent (in ontwikkelde landen waar al veel mensen internet hebben) tot circa vijftien procent in Azië en Afrika. Dit betekent dat er in de minder ontwikkelde landen honderden miljoenen aansluitingen per jaar bijkomen; één tot twee miljoen per dag. Komende jaren zal daardoor ook het allerarmste deel van de wereldbevolking een smartphone met internet verbinding gaan krijgen. We kunnen er van uitgaan dat over tien jaar alle mensen die kunnen spreken een smartphone met internet verbinding bezitten. De wereld is dan 100% interconnected, van mens tot mens, ongeacht lokatie.

Wat zullen de allerarmsten op aarde gaan doen, als ze ontdekken waar welvaart en rijkdom is ? De armsten die het slechter hebben dan de 272 miljoen mensen die op dit moment al migreren. En als ze weten dat in hun land geen perspectief is ? Vanwege oorlog, droogte, overstromingen, gebrek aan onderwijs of gezondheidszorg. De kans is groot dat de migranten stromen komende jaren flink gaan toenemen. En dat zal er zeker niet beter op worden als de rijke landen komende periode verzuimen om de armere landen te helpen om de corona pandemie op te lossen.

Nu is ruim ¼ miljard mensen op drift. Dat zouden er komende decennia zo maar 1 miljard kunnen gaan worden. Met alle gevolgen van dien op talloze plaatsen in de wereld waar landen grenzen zullen proberen te sluiten. Er dreigt een fatale tweedeling in de wereld tussen rijke landen die zich steeds draconischer gaan beschermen tegen stromen migranten en arme landen, die geconfronteerd worden met leegloop van hun enige kans op perspectief: de jonge generatie. Dat zou allemaal niet moeten gebeuren, maar dreigt wel als geen actie wordt ondernomen.

Het is daarom van cruciaal belang dat Westerse landen beseffen dat we in een digitale samenleving zijn beland, waarin iedereen en alles overal met elkaar verbonden is. Net zoals de armere mensen middels hun smartphone een inkijkje krijgen hoe de rijken op aarde leven, zo kunnen de rijke landen op aarde de armeren op aarde bereiken. Immers al die mensen met hun smartphone en internet verbinding zijn digitaal bereikbaar.

De Westerse wereld zou er goed aan doen om uit zijn introverte houding te ontwaken en niet passief af te wachten tot er nog meer mensen op drift raken. Waar het in een wereld met weinig communicatie mogelijk is gescheiden regio’s te handhaven, wordt dat in een wereld waar iedereen met iedereen is verbonden steeds moeilijker. Zoals in rijkere landen het platteland leegloopt ten gunste van al maar uitdijende steden, zo zullen in de wereld de armere landen nog armer worden, als de jonge mensen met perspectief die landen verlaten.

Er is een groot belang, zowel voor de rijke als arme landen om deze migraties te verminderen. De potentiële migranten moeten daarom digitaal, met kennis, projecten en geld, een perspectief geboden worden om op de thuislocatie te overleven en te leren daar een redelijk bestaan op te bouwen. Want ze vertrekken niet voor hun plezier, maar vanwege bitterre noodzaak. Het is de verantwoordelijkheid van overheden van rijke landen om niet alleen eigen burgers maar om alle wereldburgers te voorzien van basis informatie op gebieden als: gezondheid, onderwijs, boekhouden en financiën, talenkennis, kennis over landbouw en tal van andere zaken. Met daar achter projecten, programma’s, geld, om de digitaal verkregen kennis, om te zetten in activiteiten en bedrijvigheden om een bestaan op te bouwen.

Als het gaat lukken om mensen in arme landen digitaal te voorzien van de nodige informatie om beter zichzelf te helpen, dan is dat de beste en wellicht enige optie om potentiële migranten te ontmoedigen op stap te gaan. Maar de digitale connecties bieden ook mogelijkheden om op grond van de juiste informatie en voorwaarden, tijdelijk migranten aan te trekken voor bepaalde werkzaamheden in rijke landen. Wel met vooraf onderling overeengekomen voorwaarden en duidelijke informatie over het verwachtingspatroon. Dat kan helpen voorkomen dat mensen zonder perspectief jaren in kampen in grensgebieden terecht komen. Misschien kunnen bepaalde migranten enkele maanden als seizoenarbeider in rijke landen werken. Misschien kunnen sommige migranten, bij bewezen kennis, stage plaatsen krijgen, na afloop waarvan ze in het land van herkomst een bedrijfje kunnen starten. Er zouden wellicht digitale contracten voor tal van activiteiten kunnen worden afgesloten, met jonge mensen in vele landen. En uiteraard zal dat alles in overeenstemming moeten gebeuren tussen regeringen van betrokken landen. Kortom: er moet veel meer communicatie en digitaal overleg tot stand gebracht worden met de miljoenen migranten, om ze voor te lichten, om kennis over te brengen, om te proberen via digitale weg perspectief te geven.

Eén ding is zeker. In de hyperconnected wereld is de wereld digitaal één geheel aan het worden. De Tech Giganten verbinden technisch iedereen aan iedereen en alles. Iedereen heeft inzage hoe de wereld elders functioneert. Sociale media voegen daar de menselijke component aan toe. De afhankelijkheden en beïnvloedingen van elkaar zullen komende jaren verder toenemen. Die vloeibare samenleving gaat stap voor stap steeds meer als één wereld functioneren. Verzet daartegen is zinloos, contraproductief en ongewenst. Overheden moeten deze ontwikkeling accepteren, verder kijken dan “eigen volk eerst” en beseffen dat de wereldwijde digitale connectiviteit ook gaat leiden tot vormen van digitale verbondenheid. En die digitale verbondenheid biedt voor zowel landen als mensen nieuwe perspectieven, die om een nieuwe vormen van invulling vragen. Uiteindelijk ten gunste van iedereen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

15 − vijf =